Onlangs las ik op de website van Hedon dat er eind januari een band komt optreden, welke nog op mijn to-do list stond. Na even online contacten met een vriend, die ook meteen enthousiast werd, wist ik mij middels telebankieren al met al binnen een paar minuten te verzekeren van twee toegangskaarten.

Hopelijk ben ik op 15 februari ook dáár waar ik wil zijn. De wens om die zondagmiddag in het IJsseldeltastadion te vertoeven heb ik al vanaf het moment dat het speelschema voor dit seizoen bekend werd. Ik hoop dat het me gaat lukken, maar zo spontaan als bij het optreden in Hedon zal het niet gaan. Volgens mij gaat de online aanschaf van een gemiddelde koelkast nog sneller. Althans, in mijn geval!

Het gemak van een seizoenskaart ken ik niet, wat ik overigens niet dramatisch bedoel. Meerdere voetbaljaargangen is het wel overwogen door mij, maar toch zag ik er steeds weer van af. Een enkele keer de sfeer proeven was en is voor mij voldoende, de rest volg ik wel op televisie. Hoewel dus al jarenlang in mijn hart een trouwe supporter, het moge overduidelijk zijn dat ik nou ook weer geen hondstrouwe, onvoorwaardelijke aanhanger ben. Als ′we′ winnen ben ik blij, maar als ′ze′ verliezen kan ik het gelukkig nog wel relativeren en de kleine domper gemakkelijk een plaatsje geven binnen mijn emoties.

Het moet min of meer impulsief opborrelen, wil ik bij een wedstrijd van PEC gaan supporteren. De KNVB-beker en de uitwedstrijden daargelaten, alle ploegen passeren een keer het stadion langs de Ceintuurbaan in Zwolle, dus keuze zat! Maar er is dus een flinke uitzondering hierop. De thuiswedstrijd tegen het geel/rood uit Deventer wil ik hoe dan ook meemaken. Hoewel het tegenwoordig bij thuiswedstrijden vrijwel altijd volle bak is, zou bij deze wedstrijd het stadion twee keer zo groot moeten zijn.

Het is een van die twee wedstrijden waar een extra dimensie aan hangt en waar de spanning daardoor vanaf druipt. Gedurende het seizoen zal menig blauwvinger met een schuin oog naar de positie van de Eagles op de ranglijst kijken, als ze maar onder ons blijven staan. En er wordt al weken uitgekeken naar de rechtstreekse confrontaties. Helemaal nu er eerder dit seizoen, bij de vijand thuis werd verloren. Tegen de aartsrivaal wordt de heerschappij niet alleen op het veld uitgevochten. De spandoeken en spreekkoren verhogen de sfeer. De spanning maakt dat ook de tribunes bij het strijdtoneel gaan horen.

Spontaan naar een wedstrijd willen gaan zit er voor mij niet in. Ik ben wegens multiple sclerose compleet afhankelijk van een elektrische rolstoel met kinbesturing. Natuurlijk kan ik wel aan tickets komen bij de bekende verkoopadressen, maar anno 2015 nog steeds niet online. Ondertussen kan je voor het hele stadion van achter de computer toegangskaarten kopen, behalve voor vak 31, het zogenaamde rolstoelplatform. ″Om misbruik te voorkomen″, kreeg ik als uitleg toen ik naar het waarom vroeg. Maar wie zou er nu misbruik willen maken van het hebben van een handicap?

De samenleving zit soms raar in elkaar. Of heb ik te hoge verwachtingen van die wereld.

DOOR: Geert Jan den Hengst

Deel dit artikel

Reageer op dit artikel

3 Reacties op "Column: Spontaan"

Abonneren op
Sorteren op:   nieuwste | oudste | meest gestemd
Jackitsme
Lid

Goed stukje, toch geen familie van?

Jackitsme
Lid

Ik weet natuurlijk dat hij geen familie is, maar ik refereer uiteraard aand Peter van de Hengst, voor de oudgedienden onder onder ons een bekende goede spits……..

Eli
Editor

Het te gek voor woorden dat juist mensen met een beperking verplicht zijn naar het stadion te komen om een kaartje te kopen.. Ik hoop dat PEC internet verkoop ook voor deze mensen mogelijk gaat maken. Juist voor mensen met een beperking is 1 keer per week reizen al een opdracht opzich…

wpDiscuz