Sfeer…

Sfeer…

4 1945

Het was onlangs, ergens in de eerste week van juni, dat ik in het ziekenhuis moest zijn. Toen ik een dik uur later weer naar buiten kwam rollen, ik zit in een elektrische rolstoel, werd ik qua emoties even flink op de proef gesteld. Van opgelucht zijn dat lijn 1, die mij naar huis brengt, ogenschijnlijk al op mij stond te wachten, raakte ik enkele seconden later flink in mineur. De bus reed vlak voor mijn neus weg.

Terwijl ik flink balend de buschauffeur iets toewenste, natuurlijk volledig onterecht, werd ik afgeleid door wat anders. Tussen de gebouwen en bomen aan de overkant door, zag ik een van de lichtmasten van het IJsseldeltastadion. Mijn hart sloeg over. PEC Zwolle! Hoe zou het toch met Ron Jans en de spelers zijn. Worden er, naast Anass Calvin en Ted, nog meer namen aan de selectie toegevoegd? Zou er trouwens al begonnen zijn aan dat wat de zogenaamde blauwe muur moet gaan realiseren, de uitbreiding van de Marten Eibrink-tribune?

Het was lekker weer en omdat ik de tijd had, besloot ik om even bij het stadion te gaan kijken. Waarschijnlijk mocht ik vast wel even een glimp opvangen van het bouwproces, toch? Goed idee trouwens dat, gelijk aan de Stentor-tribune, supporters dichter op het veld mogen staan. Het zal de sfeer in het stadion alleen maar ten goede komen als het publiek meer bij het spektakel wordt betrokken. Alles beter dan die minstens drie meter hoge grijze muur tussen publiek en spelers. Ook al was een wedstrijd volledig uitverkocht, het bleef iets afstandelijks houden!

Misschien was het lunchpauze, misschien had ik gewoon pech. Nogal onnozel was dat ik, gedurende de minuten er naartoe rollend, mijzelf niet de vraag had gesteld of ik als volledig onbevoegde überhaupt zomaar even in het stadion zou mogen kijken. Is het naïviteit? Arrogantie? Het is nou eenmaal een feit ik in mijn rolstoel zittend vaak belemmeringen tegen kom, maar dat er minstens zo vaak deuren opengaan die voor anderen gesloten blijven. Noem het dat ieder nadeel zo zijn voordeel heeft.

Een glimp kon ik helaas dus niet opvangen. Ik moest het maar doen met dat wat er via de social media naar buiten komt. Met een kleine teleurstelling ging ik maar weer terug naar de bushalte tegenover het ziekenhuis. Een paar dagen later begreep ik via Facebook dat ik toch nog niets had kunnen zien. De uitbreiding was op dat moment namelijk nog niet eens begonnen. Iets met een handtekening die er niet was.

De supporters dichter op het veld. Het lijkt mij mooi om te zien, ook al moet de praktijk in Zwolle dit nog gaan bewijzen. Op televisie gaat het altijd goed. Ooit was er een tijd dat er hekken om het veld heen stonden. Kennelijk had de geschiedenis geleerd dat dat nodig was. Daarentegen heeft diezelfde geschiedenis ons wijsgemaakt dat dat tegenwoordig niet meer nodig is. Althans, ook in Zwolle hopelijk. Ik denk hierbij ook maar even aan Engeland Rusland.

Over sfeer gesproken, die nieuwe naam voor het stadion draagt daar nou niet echt aan bij. Echt niet! Ga je mee naar het MAC3PARK-stadion? Eh ja, gezellig…

Geert Jan den Hengst
Geboren in 1970, vanaf mijn 10e in Zwolle wonend. Door Multiple Sclerose ben ik volledig afhankelijk van zorg en mijn elektrische rolstoel. Ik was werkzaam in het voortgezet speciaal onderwijs, maar sinds 2008 volledig arbeidsongeschikt. In schrijven heb ik een nieuwe passie gevonden waarin mijn liefde voor PEC aandacht krijgt.

4 REACTIES

    • Waarom zou je in vredesnaam niet gewoon pec-stadion zeggen? Je bent toch niet verplicht om de sponsor naam te gebruiken? Laat dat lekker aan de media en vertegenwoordigers vanuit PEC over.

  1. Ga je mee naar het Oosterenk stadion? Dat klonk lekker. Van mij part krijgt het een Chinese naam als de sfeer in stadion maar goed is en geld in laatje opbrengt waardoor weer betere spelers kunnen halen.

Geef je reactie