Column: Herinnering

Column: Herinnering

0 824

Laat naar bed gaan is nou eenmaal inherent aan zijn baan. Helaas kon hij dit keer de slaap nog niet vatten. Trouwens, of hij na aankomst bij het stadion direct is doorgereden naar huis in Tynaarlo, of dat hij zo verstandig was om in hotel Lumen te blijven, ik weet het niet maar ik gok het laatste. Eenmaal op zijn kamer leek het hem een goed plan om eerst nog even wat gedachtes op papier te zetten en in de haast gemaakte aantekeningen beter uit te werken. Zijn hoofd zat nog vol met de verloren wedstrijd, tactische aanpassingen, maar ook met mooie herinneringen.″Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen, dus zondag overkomt ons dit niet weer.″ Na de wedstrijd lag deze openingszin op zijn lippen om op de jongens af te vuren. Nee, hij kon zich nog net op tijd inhouden en gooide het over een serieuzere boeg. De mannen moesten zich niet aangesproken voelen door het woord ezel. Iedereen wilde waarschijnlijk zo gauw mogelijk naar huis. Een tirade of een opbeurende speech, het zou nu geen effect hebben op de spelers.

Bijna twee uren in de bus zitten is al geen pretje, laat staan als je net met duidelijke cijfers aan de kant bent gezet. Zondagmiddag moeten ze dezelfde rit nog eens maken en dan volgende week naar Tilburg, weer zo’n pokkeneind rijden. Vanuit zijn jaren bij FC Groningen was hij dan wel wat gewend, met soms 3,5 uur onderweg zijn naar een uitwedstrijd, maar hij had er nog steeds een flinke hekel aan. Uit naar PSV op 19 december en een maand eerder, op 21 november, naar Kerkrade, hij zag er nu al tegenop.

De wedstrijd zelf was pas om 22:35 afgelopen. Hij had, om de jongens te sparen en tijd te bésparen, dus bewust weinig woorden gebruikt, maar mede door de verplichtingen naar de pers toe, was de bus al met al pas na half twaalf richting Zwolle vertrokken. Toch was het verblijf in de bus op die donderdagnacht uit Rotterdam, voorbij gevlogen. Hij had eerst een tijd met enkele spelers gepraat. Bram van Polen baalde flink en moest geholpen worden om zijn zelfbeeld weer wat op te krikken. Daarna had hij met Gert Peter de Gunst de wedstrijd alvast geanalyseerd en de komende trainingen enigszins voorbereid.

Voorafgaande aan de dubbele clash tegen Feyenoord waren een aantal herinneringen naar boven gekomen. Ruim 35 jaar geleden had hij als speler van PEC Zwolle iets dergelijks meegemaakt, ook tegen de Rotterdammers. In twee maanden tijd stonden de twee clubs driemaal tegenover elkaar. Op 12 januari 1980 voor de competitie thuis (0-2) en daarna een dubbele ontmoeting voor de kwartfinale van de KNVB-beker. Op 27 februari 1980 werd het 3-0 voor Feyenoord en op 17 maart 1980 bleef het in Zwolle 2-2. Een schrale troost voor deze uitschakeling was dat nog geen twee weken later, op 29 maart, Ajax aan de Ceintuurbaan met 3-0 werd verslagen.

Dat waren nog eens tijden. Met herinneringen aan Fritz Korbach, Koko Hoekstra, Peter van den Hengst, Bert van Geffen, René IJzerman en natuurlijk Rinus Israël viel Ron in slaap.

Geert Jan den Hengst
Geboren in 1970, vanaf mijn 10e in Zwolle wonend. Door Multiple Sclerose ben ik volledig afhankelijk van zorg en mijn elektrische rolstoel. Ik was werkzaam in het voortgezet speciaal onderwijs, maar sinds 2008 volledig arbeidsongeschikt. In schrijven heb ik een nieuwe passie gevonden waarin mijn liefde voor PEC aandacht krijgt.

GEEN REACTIES

Geef je reactie