Column: Tomáš

Column: Tomáš

1 1263

De tijd leek door alle opwinding enkele seconden stil te staan en misschien dat er zelfs een paar kloppingen uit het ritme van mijn hart werden overgeslagen. Het onmogelijke bleek immers toch denkbaar, toen ik hoorde dat hij in de trein zat, op weg naar Zwolle. Als was de Tsjech er gewoon even een maandje tussenuit geknepen, om nu weer vol aan de bak te kunnen in het Zwolse.

Ron Jans en Gerard Nijkamp waren zichtbaar blij. Opgelucht dat ze de puzzel, waar ze maar niet uitkwamen, konden laten rusten. Ze hadden het wegvallen van een van hun meest waardevolle spelers al ruim op tijd zien aankomen, maar desondanks was het nog een flinke kluif om het ontstane gat te dichten. Omdat onverwacht diezelfde speler als op een presenteerblaadje terugkeert, mogen beide heren zich oprecht afvragen of toeval nog bestaat.

Hoe de reactie van zijn medespelers was, is mij niet bekend. Ik weet bijvoorbeeld niet of hij goed in de groep lag. Is Tomáš eigenlijk een aardige kerel? Hoe makkelijk is hij in de omgang en spreekt hij überhaupt Engels? Of is hij gesloten, een binnenvetter? Daarnaast kan ik mij ergens ook wel voorstellen dat kerels als Stef Nijland of Eli Babalj niet blij waren met de onverwachte terugkeer van ‘de verloren zoon’. Als voetballer wil je toch het liefst wedstrijdjes in de hoofdmacht spelen en met Tomáš erbij wordt die kans voor hen toch kleiner.

Kijk, voor mij als een gemiddelde PEC-supporters is het natuurlijk prettig dat Tomáš weer bij de selectie kan komen. Zonder al te voorbarig te zijn, maar met Necid in de spits hebben we bijna een garantie voor succes. In ieder geval voor de nodige doelpunten. Dat heeft de eerste seizoenshelft wel uitgewezen. Maar Tomáš is natuurlijk meer dan een doelpuntenmachine. Hij blijft een mens. Wat zou er bijvoorbeeld gedurende die maand allemaal in zijn koppie zijn omgegaan?

Je moet als een redelijk goede voetballer eigenlijk best wel stevig in je schoenen kunnen staan.
Successen en lovende kritieken worden snel afgewisseld met tegenslag, moordende concurrentie, afgunst en vertwijfeling. Ik vermoed dat er flink gesold wordt met een voetballer, als hij of zij geen controle over zichzelf behoudt.

Het is een voor mij onbekende wereld, maar het lijkt mij knap als een voetballer alle ’shit’ naast zich neer kan leggen. Als je het omdraait: ik begrijp dat veel van die zogenaamde supertalenten lichtelijk verwende mannetjes worden. Ze trainen waarschijnlijk hard, ze moeten natuurlijk blijven presteren, maar de clubs staan in de rij, heel veel komt hun ook aanwaaien.

Nogmaals, ik ken Tomáš niet. Wat een onzekerheid moet hij hebben gekend de afgelopen maanden. Wat waren de plannen van CSKA? Zou hij in een shirtje van Juventus mogen spelen? Zijn ouders zouden nog trotser zijn geweest! Heeft hij daar eigenlijk nog contact mee? Die trots ten spijt, stiekem hoopte hij misschien wel bij PEC te kunnen blijven. Maar toen onze ‘Terminator’ met de trein Zwolle toch moest verlaten, zal hij I’ll be back hebben gedacht.

Een klein duiveltje op mijn schouder fluistert mij in mijn oor dat Necid misschien volgend seizoen, op advies van hun nieuwe technisch directeur Gerard Nijkamp bij FC Twente voetbalt.

DOOR: Geert Jan den Hengst

Vergelijkbaar nieuws

23 2046

1 REACTIE

Geef je reactie