Column: Supporters

Column: Supporters

1 1172

Vorige week las ik op een site van de Stentor een op zich niet wereldschokkend artikeltje, maar met daarboven de toch zeer opmerkelijke kop: PEC Zwolle jaagt op fans die seizoenkaart verkopen. Er zijn onder de aanhangers van Zwolle kennelijk vaste klanten die, in plaats van zelf naar PEC tegen PSV te gaan, via Marktplaats liever hun seizoenkaart van de hand doen. En naar ik begrijp wordt daar flink voor betaald.

Op zich zijn er heus wel redenen te bedenken waarom men toegang tot deze wedstrijd in de verkoop doet. Misschien is men PEC-moe? Heeft men genoeg gezien en kan laatste match hun gestolen worden. Ook kan het zijn dat het idee tot verkoop uit armoede is geboren? Of er is gewoon sprake van een blinde geldzucht! Met het geld dat wordt geboden kan men het aankoopbedrag geheel of gedeeltelijk terugverdienen. Alle thuiswedstrijden, min die laatste dan, heeft men dan gratis bekeken.

Dus op enkelen na willen velen er wel graag bij zijn. Ook ik wist al een paar maanden geleden waar ik op 8 mei wilde zijn. De start van de voorverkoop op 18 april stond overduidelijk in mijn agenda. Zoals ik verwachtte, was het toen ook bij de kassa’s enorm druk. De laatste wedstrijd van het seizoen zijn, inclusief het officieel afscheid nemen van enkele spelers en dat dan ook nog eens tegen PSV. En als extra bonus komt daar een allesbeslissende climax bovenop. De vaderlandse voetbalcompetitie wordt pas in deze laatste speelronde beslist en PEC kan hierin misschien een belangrijke rol gaan spelen.

Bij PEC Zwolle zijn ze er niet blij mee, als in het artikel te lezen. Waarom eigenlijk niet? Wat kan hun dat nu schelen wat supporters met hun seizoenkaarten doen? Akkoord, het mag officieel niet. Of zou het gewoon teleurstelling zijn? Dat enkele van hun supporters geld belangrijker vinden dan het steunen van de club tot in de laatste seconde van de competitie. Zijn dat echte supporters. Wat is een echte supporter? Laat ik daar maar niet over oordelen. Ben ik zelf wel een echte supporter? Ik die maar af en toe naar een wedstrijd ga. Ik voel mij oprecht trots als we winnen, maar ben ook serieus neerslachtig als we verliezen. Uit zelfbescherming bedenk ik maar dat het slechts om voetbal gaat. Was voetbal niet de belangrijkste bijzaak ter wereld?

Men kan ook doorslaan als supporter. Neem nou die supporter van FC Utrecht, die uit overtuiging dat zijn club wel even de KNVB-beker zou winnen daartoe alvast een tattoo liet plaatsen. Ben je dan gestoord of niet? Of kwets ik nu iemand. Wellicht dat vorig jaar rond de bekerfinale tegen FC Groningen een supporter van PEC ook nogal overtuigd was van een tweede overwinning, naar aanleiding van het succes uit 2014, en een afbeelding heeft laten vereeuwigen op zijn of haar huid. Het jaar daarvoor zal niemand dat hebben gedaan, want wie had dat spektakel nou verwacht? Aan de overkant, bij de supporters van Ajax, waren ze daar waarschijnlijk wel van overtuigd. Vermoedelijk lopen er in Amsterdam enkele supporters rond met een tattoo uit april 2014, die niet geplaatst had mogen worden.

Zondagmiddag, ik kijk ernaar uit!

1 REACTIE

Geef je reactie