COLUMN: Ouasim

COLUMN: Ouasim

1 2110

″FC Zwolle? No way, ammenooitniet! Die spelen toch in de Serie B, of hoe dat tegenwoordig ook mag heten. Mino, wel even serieus blijven alsjeblieft, ik heb nog wel een béétje trots. H \eb je echt niks anders tot de beschikking dan een tweederangs club?″

Even daarvoor was Mino Raiola, na de bekende koetjes en kalfjes, ter zake gekomen. Ouasim had hem uitgenodigd, want het was hem ondertussen overduidelijk dat Juventus ook dit seizoen geen plaats had voor hem. Hij was dan wel eigendom van ‘De Oude Dame’, maar had sinds de zomer van 2012 al met al pas één keer met de selectie mee gedaan. Maar waarom het hem nu niet lukte om in Turijn definitief een plek op te eisen? Lag het aan de moordende concurrentie? Of was hij toch niet goed genoeg? Zeg het maar.

Zijn zaakwaarnemer had voor Ouasim genoeg in de aanbieding, maar PEC Zwolle was de mooiste en beste optie. Hoewel hij als geen ander wist dat hij in dit wereldje keihard en zakelijk moest blijven, had Mino een zwak voor Zwolle gekregen. Het was bewonderenswaardig hoe die club zich had ontwikkeld. Met Gerard Nijkamp was er ondertussen een kort lijntje. Onlangs had hij nog een belletje van hem gekregen. Of hij ^ iemand beschikbaar had. In Zwolle was men enigszins in paniek geraakt, toen in korte tijd door verkoop en blessure het hele middenveld moest worden vervangen. Met als enige leuke bijkomstigheid dat er voor Zwolle nu opeens wel wat euro’s beschikbaar waren.

Hij was de laatste tijd nogal eens in Parijs geweest en dat was niet alleen vanwege Zlathan. Hij had PSG ook een plezier gedaan door Gustavo Hebling voor twee jaar een Zwols onderdak te bieden. Waarom dan niet diezelfde club voor Ouasim? Maar de jongeman was dus niet direct overtuigd, in zoverre hij op zich al enige invloed heeft in deze situatie. Ouasim moest zich wel realiseren dat er een groot verschil zit tussen het FC Zwolle van toen en het PEC Zwolle van nu. Ron Jans en Gerard Nijkamp werden opgetrommeld om hem over de streep te trekken.

Of het geleuter hierboven realiteit is? Misschien wel, waarschijnlijk niet. Maar het is een feit dat Ouasim Bouy nu bij ons speelt. En hoe! Wat een aanwinst voor ons: sterk, goed spelinzicht en een mooie traptechniek. Ik zag hem tijdens zijn debuut voor PEC, tegen Excelsior en waarschijnlijk keek ik met dezelfde ogen als Ron Jans, die achteraf over hem zei: ″Ik zag passes waarvan ik dacht: ’Wow’″. Ze waren feilloos, met een sublieme precisie.

Misschien sla ik nu volledig de plank mis, voetbalkenner als ik ben (not!), maar ik moet denken aan Mateusz Klich. Veel supporters wilden dat Gerard Nijkamp hem terug naar Zwolle zou halen. Ja, ik ook. Geheid succes met hem in de ploeg, toch? Nu hebben we Bouy!

Overdrijven kan Ouasim wel. Op de vraag of hij zijn draai al had gevonden zei hij dat het bij PEC voelde als een warm bad, een hechte familie. Van tevoren had hij er al over gehoord, maar hij had het ook daadwerkelijk zo ervaren.

Maar ach, als hij dat zo ervaart, waarom zou ik daaraan twijfelen.

Vergelijkbaar nieuws

2 2229

85 7076

1 REACTIE

  1. Ik ben het niet met je eens Geert Jan. Ik zie een jongen die het ontzettend naar zijn zin heeft en zich helemaal niet te groot voelt voor PEC. Niet alleen door zijn spel op het veld, maar ook in interviews. Daarnaast heeft hij het niet voor niks over ‘een warm bad, een hechte familie’. In een interview met ajaxshowtime.com stelt Raiola op 4 april van dit jaar immers het volgende: ‘Hij vond bij Frank de Boer echter geen vertrouwen, geen warmte, geen uitleg en geen communicatie.’ Daarmee kan de opmerking van Bouy wellicht beter gelezen worden als een opmerking enerzijds gericht naar Ajax, een harde club, en Frank de Boer, een harde trainer, en anderzijds naar PEC Zwolle, een warme club, en Ron Jans, een warme trainer.

Geef je reactie