Column: KOPEREN HOOGTE DOEKSCHIETEN

Column: KOPEREN HOOGTE DOEKSCHIETEN

2 554

PEC Zwolle kent een lange geschiedenis als het gaat om rustactiviteiten. De ene vermakelijker dan de andere. Er is een fase geweest (toen ik nog geen bier dronk) dat ik er goed voor ging zitten. Terwijl volwassenen in de rust samendromden bij de beperkte sanitaire faciliteiten van het Oosterenkstadion of zich tegoed deden aan de broodjes rookworst van de gebroeders Teunis, zat ik op het puntje van mijn stoel, meestal geflankeerd door mijn oudere broer, die al wel bier mocht drinken. Het waren de jaren rondom de eeuwwisseling. Ik herinner me shoot-outs en penalty’s. Leeftijdsgenootjes stonden op het grote mannenveld oog in oog met hun favoriete reservekeeper. In een enkel geval deed iemand een stiftje of werd de keeper omspeeld. Maar meestal leek het nergens op. Ik droomde ervan ooit zelf een shoot-out te doen, maar op de een of andere manier is het er nooit van gekomen. Wel is reservekeeper Henry Louwdijk een keer bij mij op de basisschool geweest. Hij heeft een vlag gesigneerd. Die heeft vele stadions gezien tot hij ergens in het buitenland zijn laatste rustplaats vond – de vlag welteverstaan. Ik vermoed in het Duitse Bochum.

De romantiek van de rustactiviteit is tegenwoordig ver te zoeken. Ik weet niet waar het precies mis is gegaan. Ik denk bij de rustactiviteit met de dubieuze naam ‘Het JOUW ballen-spel’, als ik me niet vergis geïntroduceerd in het nieuwe stadion. ,,Het spel der spellen. Makkelijk, op het eerste gezicht. Maar lastig voor zij die meedoen’’, las stadionspeaker Peter Vader tweewekelijks vanaf zijn spiekblaadje. De bedoeling was een bal in een leeg doel te schieten. Dat leek inderdaad heel makkelijk, maar in de praktijk was het lastiger dan je dacht.

De neerwaartse lijn is nu ingezet met het Koperen Hoogte Doekschieten. Lastig op het eerste gezicht, maar in de praktijk nog veel lastiger dan het lijkt. Zo moeilijk als PEC Zwolle deze jaargang tot score komt, zo moeilijk verdwijnt een bal in een van de schietgaten van het Koperen Hoogte Doek. Kleinere ballen, grotere gaten; er is al het nodige geprobeerd om het spel aantrekkelijker te maken, maar de bal wil er maar niet in. Al snap ik het van sommige deelnemers niet dat ze over de grond schieten, terwijl het laagste gat zich toch minimaal een goede 40 cm daarboven bevindt. Pas als er wordt omgeroepen dat de laatste ronde ingaat en iedereen een sjaaltje krijgt indien er niks geraakt wordt, vliegt de bal erin. Persoonlijk vind ik het erg storend dat het doek ver boven de lat uitsteekt, waar het Firezone-doek nog precies de afmeting van een doel had. Esthetisch is het dus ook geen geslaagde activiteit.

Misschien kan Harry Vermeegen, die de laatste jaren opvallend vaak in Zwolle is, het Man Van Fiets Spel nieuw leven inblazen. Een simpel, doch uiterst vermakelijk concept, waarbij je een man van een fiets moet schieten, met een bal. Heeft iemand een kandidaat die het eerste rondje mag fietsen? Of is er iemand die überhaupt een goed idee heeft voor een rustactiviteit? De prijs voor een raak schot? Een dvd met een compilatie van alle door PEC Zwolle gemaakte doelpunten in de maand augustus van de huidige jaargang.

Vergelijkbaar nieuws

2 2229

2 REACTIES

  1. Haha klasse stukje. Lijkt me idd super. Hijs iemand op een fiets en rammen maar!!

    Of tobbedansen uit ter land, ter zee en in de lucht. Iemand van een hoge toren duwen in een zelf gemaakte bloemencorsocreatie ofzo, die dan over een balk van vijf cm breed moet fietsen en gigantisch onderuit gaat. Reken maar dat iedereen oplet in de rust.

  2. Zowel qua inhoud als vorm een leuke blog.
    Ik vind alle vormen van op doel schieten nogal flauw. Een groepje PEC Zwolle cheerleaders is toch veel leuker. Maar ja, zit je weer met die stomme sproeiers.

Geef je reactie